Sutta o Wejsciu w Pustke

Sutta o Wejsciu w Pustke.
(Cula-sunnata Sutta, MN 121)

Oto co uslyszalem:
Pewnego razu Blogoslawiony zatrzymal sie w Savatthi we Wschodnim Klasztorze, miejscu matki Migary. Pod wieczor Ananda, wracajac z odosobnienia, zblizywszy sie do Blogoslowianego, poklonil mu sie z szacunkiem i usiadl z boku.
Siedzac, tak zwrocil sie do Blogoslawionego:
"Przy pewnej okazji, gdy Blogoslawiony zatrzymal sie wsrod Sakjow, w miescie Sakjow zwanym Nagaraka, tam --- twarza w twarz z Blogoslawionym --- twarza w twarz dowiedzialem sie, uslyszalem to:
"Teraz pozostaje calkowicie w siedzibie pustki."
Czy uslyszalem wlasciwie, zrozumialem wlasciwie, przylozylem uwage wlasciwie, zapamietalem wlasciwie ?"

"Tak, Anando, uslyszales wlasciwie, zrozumiales wlasciwie, przylozyles uwage wlasciwie, zapamietales wlasciwie. Zarowno teraz, jak i przedtem, pozostaje calkowicie w siedzibie pustki.
Tak jak w tym palacu matki Migary nie ma sloni, bydla i mar, nie ma zlota i srebra, nie ma grup mezczyzn i kobiet, a jest tylko ta nie-pustka --- pojedynczosc bazujaca w spolecznosci mnichow;
Takoz, Anando, mnich --- nie zajmujacy sie percepcja wioski, nie zajmujacy sie percepcja ludzkiej istoty, zajmuje sie tylko pojedynczoscia bazujaca w percepcji natury.
Jego umysl znajduje przyjemnosc, ma satysfakcje, osiada i zanurza sie w swojej percepcji natury.
Dostrzega ze "Jakiekolwiek zaklocenia by zaistnialy bazujace na percepcji wioski nie sa obecne. Jakiekolwiek zaklocenia bazujace na percepcji istoty ludzkiej nie sa obecne. Jest tylko ta odrobina zaklocenia: pojedynczosc bazujaca na percepcji natury."
Dostrzega, ze "Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji wioski. Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji istoty ludzkiej. Jest tylko ta nie-pustka: pojedynczosc bazujaca na percepcji natury" .
Tak wiec uwaza to za pozbawione tego czego niema. Cokolwiek pozostaje, dostrzega to jako obecne: "Oto i jest".
Tak wiec to wejscie w pustke, wspolgra z terazniejszoscia, jest niezaburzone w znaczeniu i czyste.

1. Percepcja ziemi.

Pozniej, Anando, mnich --- nie zajmujacy sie percepcja istoty ludzkiej, nie zajmujacy sie percepcja natury, zajmuje sie pojedynczoscia bazujaca na percepcji ziemi.
Jego umysl znajduje przyjemnosc, ma satysfakcje, osiada i zanurza sie w swej percepcji ziemi.
Tak jak rozciagnieta na stu slupach skora byka, pozbawiona zmarszczek , takoz --- bez zajmowania sie wszystkimi grzbietami i dolinami, wawozami rzek, polaciami pniakow i cierni, urwistym nieregularnosciom tej ziemi --- zajmuje sie pojedynczoscia bazujaca na percepcji ziemi.
Jego umysl znajduje przyjemnosc, ma satysfakcje, osiada i zanurza sie w swej percepcji ziemi.

Dostrzega ze "Jakiekolwiek zaklocenia by zaistnialy bazujace na percepcji istoty ludzkiej nie sa obecne.
Jakiekolwiek zaklocenia bazujace na percepcji natury nie sa obecne. Jest tylko ta odrobina zaklocenia: pojedynczosc bazujaca na percepcji ziemi."
Dostrzega, ze "Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji istoty ludzkiej. Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji natury. Jest tylko ta nie-pustka: pojedynczosc bazujaca na percepcji ziemi". Tak wiec uwaza to za pozbawione tego czego nie ma. Cokolwiek pozostaje, dostrzega to jako obecne: "Oto i jest".
Tak wiec to wejscie w pustke, wspolgra z terazniejszoscia, jest niezaburzone w znaczeniu i czyste.

2. Nieskonczonosc przestrzeni.

Pozniej, Anando, mnich --- nie zajmujacy sie percepcja natury, nie zajmujacy sie percepcja ziemi,
zajmuje sie pojedynczoscia bazujaca na percepcji rozmiaru nieskonczonosci przestrzeni.
Jego umysl znajduje przyjemnosc, ma satysfakcje, osiada i zanurza sie w swej percepcji wymiaru nieskonczonosci przestrzeni.
Dostrzega ze "Jakiekolwiek zaklocenia by zaistnialy bazujace na percepcji natury nie sa obecne.
Jakiekolwiek zaklocenia bazujace na percepcji ziemi nie sa obecne.
Jest tylko ta odrobina zaklocenia: pojedynczosc bazujaca na percepcji wymiaru nieskonczonosci przestrzeni."
Dostrzega, ze "Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji natury.
Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji ziemi.
Jest tylko ta nie-pustka: pojedynczosc bazujaca na percepcji wymiaru nieskonczonosci przestrzeni" .
Tak wiec uwaza to za pozbawione tego czego nie ma. Cokolwiek pozostaje, dostrzega to jako obecne: "Oto i jest".
Tak wiec to wejscie w pustke, wspolgra z terazniejszoscia, jest niezaburzone w znaczeniu i czyste.

3. Nieskonczonosc swiadomosci.

Pozniej, Anando, mnich --- nie zajmujacy sie percepcja ziemi, nie zajmujacy sie percepcja wymiaru nieskonczonosci przestrzeni, zajmuje sie pojedynczoscia bazujaca na percepcji wymiaru nieskonczonosci swiadomosci.
Jego umysl znajduje przyjemnosc, ma satysfakcje, osiada i zanurza sie w swej percepcji wymiaru nieskonczonosci swiadomosci.
Dostrzega ze "Jakiekolwiek zaklocenia by zaistnialy bazujace na percepcji ziemi nie sa obecne.
Jakiekolwiek zaklocenia bazujace na percepcji wymiaru nieskonczonosci przestrzeni nie sa obecne.
Jest tylko ta odrobina zaklocenia: pojedynczosc bazujaca na percepcji wymiaru nieskonczonosci swiadomosci."
Dostrzega, ze "Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji ziemi.
Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji wymiaru nieskonczonosci przestrzeni.
Jest tylko ta nie-pustka: pojedynczosc bazujaca na percepcji wymiaru nieskonczonosci swiadomosci" .
Tak wiec uwaza to za pozbawione tego czego nie ma. Cokolwiek pozostaje, dostrzega to za terazniejsze: "Oto i jest".
Tak wiec to wejscie w pustke, wspolgra z terazniejszoscia, jest niezaburzone w znaczeniu i czyste.

4. Nicosc.

Pozniej, Anando, mnich --- nie zajmujacy sie percepcja wymiaru nieskonczonosci przestrzeni, nie zajmujacy sie percepcja wymiaru nieskonczonosci swiadomosci, zajmuje sie pojedynczoscia bazujaca na percepcji wymiaru nicosci.
Jego umysl znajduje przyjemnosc, ma satysfakcje, osiada i zanurza sie w swej percepcji wymiaru nicosci.
Dostrzega ze "Jakiekolwiek zaklocenia by zaistnialy bazujace na percepcji wymiaru nieskonczonosci przestrzeni nie sa obecne. Jakiekolwiek zaklocenia bazujace na percepcji wymiaru nieskonczonosci swiadomosci nie sa obecne. Jest tylko ta odrobina zaklocenia: pojedynczosc bazujaca na percepcji wymiaru nicosci."
Dostrzega, ze "Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji wymiaru nieskonczonosci przestrzeni.
Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji wymiaru nieskonczonosci swiadomosci.
Jest tylko ta nie-pustka: pojedynczosc bazujaca na percepcji wymiaru nicosci" .
Tak wiec uwaza to za pozbawione tego czego nie ma. Cokolwiek pozostaje, dostrzega to jako obecne: "Oto i jest".
Tak wiec to wejscie w pustke, wspolgra z terazniejszoscia, jest niezaburzone w znaczeniu i czyste.

5. Ani percepcja ani brak percepcji.

Pozniej, Anando, mnich --- nie zajmujacy sie percepcja wymiaru nieskonczonosci swiadomosci, nie zajmujacy sie percepcja wymiaru nicosci, zajmuje sie pojedynczoscia bazujaca na percepcji wymiaru ani percepcji ani barku percepcji.
Jego umysl znajduje przyjemnosc, ma satysfakcje, osiada i zanurza sie w swej percepcji wymiaru ani percepcji ani braku percepcji.
Dostrzega ze "Jakiekolwiek zaklocenia by zaistnialy bazujace na percepcji wymiaru nieskonczonosci swiadomosci nie sa obecne.
Jakiekolwiek zaklocenia bazujace na percepcji wymiaru nicosci nie sa obecne.
Jest tylko ta odrobina zaklocenia: pojedynczosc bazujaca na percepcji wymiaru ani percepcji ani braku percepcji."
Dostrzega, ze "Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji wymiaru nieskonczonosci swiadomosci.
Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji wymiaru nicosci.
Jest tylko ta nie-pustka: pojedynczosc bazujaca na percepcji wymiaru ani percepcji ani braku percepcji" .
Tak wiec uwaza to za pozbawione czegokolwiek. Cokolwiek pozostaje, dostrzega to jako obecne: "Oto i jest".
Tak wiec to wejscie w pustke, wspolgra z terazniejszoscia, jest niezaburzone w znaczeniu i czyste.

6. Bezprzedmiotowa koncentracja.

Pozniej, Anando, mnich --- nie zajmujacy sie percepcja wymiaru nicosci, nie zajmujacy sie percepcja wymiaru ani percepcji ani barku percepcji, zajmuje sie pojedynczoscia bazujaca na percepcji bezprzedmiotowej koncentracji swiadomosci.
Jego umysl znajduje przyjemnosc, ma satysfakcje, osiada i zanurza sie w swej percepcji bezprzedmiotowej koncentracji swiadomosci.
Dostrzega ze "Jakiekolwiek zaklocenia by zaistnialy bazujace na percepcji wymiaru nicosci nie sa obecne.
Jakiekolwiek zaklocenia bazujace na percepcji wymiaru ani percepcji ani barku percepcji nie sa obecne.
Jest tylko ta odrobina zaklocenia: pojedynczosc bazujaca na percepcji bezprzedmiotowej koncentracji swiadomosci." Dostrzega, ze "Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji wymiaru nicosci.
Tego rodzaju percepcji nie ma w percepcji wymiaru ani percepcji ani barku percepcji.
Jest tylko ta nie-pustka: to polaczone z szescioma zmyslami, zalezne od tego ciala z zyciem jako warunkiem.
Tak wiec uwaza to za pozbawione czegokolwiek. Cokolwiek pozostaje, dostrzega to jako obecne: "Oto i jest".
Tak wiec to wejscie w pustke, wspolgra z terazniejszoscia, jest niezaburzone w znaczeniu i czyste.

7. Uwolnienie.

Pozniej, Anando, mnich --- nie zajmujacy sie percepcja wymiaru nicosci, nie zajmujacy sie percepcja wymiaru ani percepcji ani barku percepcji, zajmuje sie pojedynczoscia bazujaca na percepcji bezprzedmiotowej koncentracji swiadomosci. Jego umysl znajduje przyjemnosc, ma satysfakcje, osiada i zanurza sie w swej percepcji bezprzedmiotowej koncentracji swiadomosci.
Dostrzega ze "Ta bezprzedmiotowa koncentracja swiadomosci jest sfalszowana, mentalnie zainicjowana i uformowana."
Dostrzega takze ze "Cokolwiek jest sfalszowane i mentalnie zainicjowane i uformowane jest niestale i poddane wygasnieciu." Dla niego --- tak wiedzacego, tak widzacego --- umysl jest uwolniony z bagna zmyslowosci, bagna stawania sie, bagna ignorancji. Wraz z uwolnieniem jest tez i wiedza, "Uwolniony".
Dostrzega ze "Zradzenie sie zakonczylo, swiete zycie spelnilo, zadanie wykonano. Nie ma nic dalej na tym swiecie.
Dostrzega ze "Jakiekolwiek zaklocenia by zaistnialy bazujace na bagnie zmyslowosci... bagnie stawania sie... bagnie ignorancji, sa one nieobecne. Jest tylko ta odrobina zaklocenia: to polaczone z szescioma zmyslami, zalezne od tego ciala z zyciem jako warunkiem.
Dostrzega ze "Tego rodzaju percepcji nie ma w bagnie zmyslowosci.... stawania sie... ignorancji.
Jest tylko ta nie-pustka: to polaczone z szescioma zmyslami, zalezne od tego ciala z zyciem jako warunkiem. Tak wiec uwaza to za pozbawione tego czego nie ma. Cokolwiek pozostaje, dostrzega to jako obecne: "Oto i jest".
Tak wiec to wejscie w pustke, wspolgra z terazniejszoscia, jest niezaburzone w znaczeniu, czyste --- najwyzsze i nieporuszone.

Anando, jacykolwiek medytujacy czy kaplani ktorzy w przeszlosci weszli i pozstali w pustce ktora byla czysta, najwyzsza i nieporuszona, wszyscy oni weszli i pozostali w tej samej pustce ktora jest czysta, najwyzsza i nieporuszona.
Jacykolwiek medytujacy czy kaplani ktorzy w przyszlosci wejda i pozostana w pustce, ktora bedzie czysta, najwyzsza i nieporuszona, wszyscy oni wejda i pozostana do tej samej pustki ktora jest czysta najwyzsza i nieporuszona.
Jacykolwiek medytujacy czy kaplani, ktorzy teraz wchodza i pozostaja w pustce ktora jest czysta, najwyzsza i nieporuszona, wszyscy oni wchodza i pozostaja w tej samej pustce ktora jest czysta, najwyzsza i nieporuszona.
Dlatego tez Anando powinniscie instruowac sie: "Wejdziemy i pozostaniemy w pustce ktora jest czysta, najwyzsza i nieporuszona"

To rzekl Blogoslawiony. Usatysfakcjonowany, Ananda rozkoszowal sie slowami Blogoslawionego.